Comfort zone & desillusie #3: Nacho Carbonell

Wat is er nog natuurlijk in een beleveniseconomie?

Carbonell werkt binnen de vrijetijds- en luxe cultuur en zoekt hierin de grenzen op van een semi-fundamentele/natuurlijke beleving. Zijn werk balanceert op het snijvlak van natuur en cultuur. Het werk is uitermate stilistisch ‘gedesigned’ en is daarmee visueel prikkelend als het werk van Anish Kapoor, maar slick als een consumptieproduct. Toch zijn het unieke objecten. Soms wel en soms niet functioneel, maar als beeld altijd autonoom functionerend. Ze roepen vragen op.

Deze autonomie treedt naar de voorgrond binnen de parameters van experience, die door experimenteel materiaalgebruik een natuurlijke tastbaarheid over zich afroept. Ze bekritiseert niet direct, maar stelt wel uiterst hoog culturele, luxueuze vragen over het natuurlijke van de beleveniseconomie.