Samengestelde Ramp
Pixel Curtain spreekt over de samengestelde ramp die wezens ondergaan die naar de marge zijn gedrongen, en doet dit via luchtvervuilingssensoren, de data die zij opleveren, en kralen als modulaire vormeenheid. In de vervuilingsschade van de eenentwintigste eeuw, waar duidelijke causaliteit moeilijk vast te stellen is, doorlopen zij die onder een gegeven atmosfeer bestaan doorgaans een reeks: angst voor het onbekende, geruchten en achterdocht, isolatie, en dan solidariteit. Dat wil zeggen, het vervuilende deeltje, de omvang van de schade, het lijden zelf, geen van deze zaken hoopt zich op tot één eenheid, noch verspreiden ze zich als wind. Ze blijven aan onze zijde hangen. Binnen de structuur van het werk komen juist deze kenmerken van de ramp naar voren via de bemiddeling van digitale sensoren en data, waardoor hun samengestelde aard en complexiteit zichtbaar worden.
