F*ck the Digital
Ik word er somber van als ik om me heen kijk terwijl ik door steden loop of in de bus of trein zit. Ik weet van tevoren al wat ik ga zien: mensen die aan hun telefoon gekluisterd zijn. Mensen die niet opletten waar ze lopen. Mensen die sms'en terwijl ze autorijden. Mensen die met hun kinderen wandelen terwijl ze op hun telefoon bezig zijn. Het is me duidelijk: wij als beschaving zijn verslaafd aan dat kleine schermpje dat we bijna altijd bij ons hebben.
En zelf ben ik ook verslaafd. Hoewel ik probeer zo min mogelijk tijd op mijn telefoon door te brengen, lukt het me op de een of andere manier niet om me in te houden. Tegelijkertijd wordt ons dagelijks leven steeds digitaler. Tegenwoordig zijn er voor alles apps, en soms is het zelfs onmogelijk om iets te doen zonder app (denk bijvoorbeeld aan het gebruik van een DJI-gimbal).
Doordat ons leven steeds digitaler wordt, heb ik het gevoel dat we de fysieke wereld achter ons laten en een nieuwe wereld betreden – en dat is niet wat ik wil. Ik denk dat ons leven er minder interessant, minder sociaal en minder avontuurlijk door wordt. Daarom zeg ik: 'F*ck the Digital'.
Omarm het fysieke avontuur
Ik heb fysieke handelingen altijd als meer vervullend en lonend ervaren. Fysiek boodschappen doen, fysiek afspreken met meisjes en fysiek in bomen klimmen. Het vergt meer inspanning dan digitale alternatieven, maar juist dat maakt het leuker en interessanter.
De fysieke wereld kost meer moeite dan de digitale, maar het is de wereld waarin ik me levend voel. De digitale wereld groeit razendsnel; sommige mensen brengen meer tijd door achter een scherm dan in de fysieke werkelijkheid. Ik heb het gevoel dat ik me er bewust tegen moet verzetten om niet meegezogen te worden in een digitale levensstijl die ik niet ambieer – een leven waarin mijn scherm de toegangspoort vormt tot bijna alles wat ik doe.
Door op fysieke wijze videokunst te creëren, wil ik de strijd blootleggen tussen de fysieke manier van leven en het opkomende (of reeds overheersende?) digitale bestaan.
Creëer verwondering en onderdompeling
Door mezelf te filmen terwijl ik – met de camera op een statief – zo hoog mogelijk in een boom klim en onderweg foto's met flits maak, creëer ik het beeld van een boom vol flitslicht. Met dit materiaal (de video en de foto's) wil ik een ervaring van verwondering en onderdompeling oproepen; precies dat gevoel dat ik zelf ervaar tijdens zo'n fysiek avontuur.
Het draait om doorzettingsvermogen en de passie om iets moois te creëren – iets dat zo 'onmogelijk' mogelijk is. Het gaat om het overwinnen van de angst om te vallen terwijl je in de boom hangt, door je zintuigen op scherp te zetten en je geest te beheersen om de klim veilig te volbrengen.
De film wordt digitaal vertoond, ondersteund door een geluidsontwerp dat het verhaal vertelt van de angst en stress die gepaard gaan met een fysiek avontuur, maar ook van de rust en kalmte die ontstaan wanneer je die angst overwint. De foto's die in de boom zijn gemaakt, worden fysiek gepresenteerd; hiermee wordt zichtbaar gemaakt dat er daadwerkelijk iemand fysiek aanwezig was om de film te maken.
