Materialiteit en concept
Een jaloezie werkt zowel als scheiding als verbinding en verschuift voortdurend tussen een raam, een manier om naar buiten te kijken en verbinding te maken, en een muur, die ruimte biedt om zich af te zonderen en zich in zichzelf terug te trekken.
Dagelijks waargenomen scènes, kleine souvenirs van reizen, delen van gezichten, tekstberichten en sporen van alledaagse routines worden geprint op doorschijnende vinylstroken. Gereconstrueerd als een jaloezie worden deze fragmenten dragers van emotie en sporen van bestaan in de kamer.
Een zaklamp wordt gebruikt om door deze fragmenten te navigeren. Terwijl het licht eroverheen beweegt, vervormen, overlappen en vallen de beelden uiteen, waardoor nieuwe vormen en onverwachte verbindingen ontstaan. Door dit verschuivende samenspel van licht, beeld en schaduw ontstaat een voyeuristisch narratief dat zich beweegt tussen plekken, herinneringen en emotionele toestanden.
