Kralen woekeren over zacht schijnend aluminium waarin een boomstam geconserveerd lijkt te worden. Versneden tapijten vormen de basis van dit groeiende labyrint waarin Bianca Runge de natuur een stem geeft en onze consumptiemaatschappij aan de kaak stelt.
Meer
Kralen woekeren over zacht schijnend aluminium waarin een boomstam geconserveerd lijkt te worden. Versneden tapijten vormen de bodem van het labyrint waarin Bianca Runge de natuur een stem geeft en onze consumptiemaatschappij aan de kaak stelt.
Elke aluminium boomstam is een blanco canvas waarop Bianca Runge ‘schildert’ met kralen, geïnspireerd op de kleuren van oude tapijten. De kralen, kettingen en flarden van een oude trouwjurk of 2e hands luxe artikelen woekeren als mos en ongedierte over de boomstammen en vormen hun eigen patronen, op zoek naar de zwakke plek om de boom uiteindelijk te kunnen verteren.
De stammen zijn individuele verhalenvertellers, stille getuigen van een wereld waarin bomen steeds vaker plaats moeten maken voor economisch belang. Net als echte bomen communiceren ze met elkaar via een onzichtbaar netwerk. Ze zijn een gelaagde metafoor voor de spanning tussen mens, natuur en het verval van cultuur. Het is een beeld dat Bianca Runge gebruikt om de kijker te confronteren met de impact van industrialisatie en menselijke activiteit op onze natuurlijke omgeving.