Residue

Incident

*Residue* vertrekt vanuit twee golven van zouthoarden in China, die werden uitgelokt door de kernramp in Fukushima in 2011 en het lozen van gezuiverd afvalwater in 2023.

Hoewel gewoon keukenzout geen bescherming biedt tegen straling en de zoutvoorraad nooit door zeewaterverontreiniging in gevaar kwam, laaide de paniek telkens weer op.

In plaats van zich op de ramp zelf te richten, onderzoekt het werk de sporen die deze achterlaat: angsten, gewoonten, reacties in noodsituaties en collectief gedrag dat blijft voortleven, lang nadat de gebeurtenis uit de publieke belangstelling is verdwenen.

Materialisatie

De installatie geeft fysieke vorm aan onzichtbare chemische en gedragsmatige residuen.

De centrale skeletstructuur doet denken aan zowel botten als mariene formaties en verwijst daarmee naar chemische residuen: radioactieve elementen zoals strontium-90 kunnen het lichaam binnendringen en zich in de botten nestelen.

De gegoten aluminium objecten zijn afgeleid van locaties, infrastructuren, testprocedures en incidenten die met Fukushima in verband staan. Na verloop van tijd hopen zoutkristallen zich op deze vormen op, waardoor de informatie eronder geleidelijk aan het zicht wordt onttrokken en gedragsmatig residu materie wordt.

Conclusie

Door parallellen te trekken tussen radioactieve incorporatie en sociale herhaling, onderzoekt *Residue* hoe collectief gedrag zich kan ophopen als materie en geleidelijk deel kan gaan uitmaken van de structuren waarmee we de wereld waarnemen, ons herinneren en erop reageren.