Embedded Design
Dit project is ontwikkeld in het kader van een masterscriptie in Productontwerp en maakt integraal deel uit van de dagelijkse bedrijfsvoering van KOBER Porzellan. In plaats van het bedrijf te benaderen als een externe ontwerper, wordt het onderzoek uitgevoerd vanuit de industriële context van het bedrijf zelf. Door rechtstreeks samen te werken met productie- en ontwikkelingsteams onderzoekt het project hoe ontwerpers niet alleen kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van producten, maar ook aan technologische innovatie, materiaalonderzoek en productieprocessen. Deze nauwe betrokkenheid biedt toegang tot kennis, uitdagingen en kansen die van buitenaf moeilijk te identificeren zouden zijn. Daarmee verkent het project een vorm van ontwerppraktijk die zich bevindt op het snijvlak van onderzoek, technologische ontwikkeling en productie.
Porcelain 3D Printing
Centraal in het project staat de ontwikkeling van een 3D-printproces voor porselein dat geschikt is voor industriële productie. Het onderzoek begon met het selecteren en testen van een geschikte porseleinsamenstelling en werd voortgezet met de gezamenlijke ontwikkeling van een op maat gemaakt extrusiesysteem dat is aangepast aan het specifieke gedrag van het materiaal. Gedurende dit iteratieve proces werden de materiaalsamenstelling, de machineparameters en de ontwerpmogelijkheden beschouwd als een onderling samenhangend systeem. Er werd bijzondere aandacht besteed aan het waarborgen dat de technologie opgeschaald en geïntegreerd kon worden in de bestaande productieomgeving van KOBER. Tegelijkertijd werd het proces geëvalueerd aan de hand van de objecten die het produceerde: het doel was niet alleen om porselein printbaar te maken, maar ook om afgewerkte stukken te creëren met de materiaalkwaliteit, precisie en waargenomen waarde die van conventioneel vervaardigd porselein worden verwacht.
Expanded Role for Design
Het project suggereert dat de rol van ontwerp in de productie verder kan reiken dan de ontwikkeling van individuele producten. Naarmate productietechnologieën complexer en gespecialiseerder worden, kan ontwerp helpen verbanden te leggen tussen technische mogelijkheden, materiaalkennis en toekomstige toepassingen. Dit vereist tijd, nabijheid en een open houding ten opzichte van resultaten die aan het begin van een project niet vooraf kunnen worden bepaald. In deze context fungeert de ontwerper niet alleen als maker van objecten, maar ook als waarnemer, vertaler en initiatiefnemer die opkomende mogelijkheden tastbaar maakt. De resulterende prototypes vertegenwoordigen daarom meer dan alleen potentiële producten: ze maken een proces zichtbaar waardoor technologische ontwikkeling geleidelijk richting en relevantie kan krijgen. Hoewel dit onderzoek geworteld is in de specifieke omstandigheden van de porseleinproductie, wijst het in de richting van een breder model voor bedrijven die onbekende technologieën willen verkennen en vanuit hun bestaande expertise nieuwe kansen willen ontwikkelen.
