Festivalscape: The Floating Pavilion

Het is een festival, een paviljoen dat alleen op dit moment bestaat, op deze plek.

Tijdelijke architectuur, een van de architectuurtalen, demonstreert vernieuwende ideeën en hedendaagse filosofieën van architecten. In die zin kan het verhalende karakter ook een medium zijn voor ritueel en traditie, waarbij de essentie wordt gepresenteerd door interpretatie van architecturale taal en repetitieve constructie, voor bezoekers en bouwers om de geest onderling te identificeren en deze verder te verweven als onderdeel van hun herinneringen. De ruimtelijke beleving kan taal en cultuur overstijgen. Het kan over de geografische beperking worden gehouden, relatief het permanente gebouw door zijn mobiliteit en voorbijgaandheid. Door als een festival gedurende een bepaalde levensduur plaats te vinden, wordt de ervaring herinneringen, wordt het waargenomen. Rituelen en tradities worden dan een deel van ons zonder te worden vergeten.