The Community of Symbiosis

Wat als we technologie zouden gebruiken om samenwerkingen met niet-menselijke soorten tot stand te brengen en te onderhouden?

Dit project is nu gearchiveerd en was onderdeel van DDW21

Dit project is onderdeel van:
It's in our Nature

Is it our duty to repair humankind's mistakes?

Photographer: Janita Bolhuis

Met dit project provoceert de ontwerper anderen na te denken over de rol die mensen spelen in relaties met niet-menselijke soorten, dat zijn planten, dieren en microben. Vooral de rol die technologie speelt in deze relatie wordt verkend.

De context

Veel wetenschappers omschrijven het huidige tijdvak als de “Antropoceen”, een tijdvak wat gekarakteriseerd wordt door menselijk domineren. We prioriteren de behoeften en voordelen voor mensen over die voor anderen. De vele klimaat, economische en sociale crisissen zijn hier een resultaat van.

Het ontwerp

De ontwerper stelt een alternatieve wereld voor waarin we kunstmatige huid gebruiken voor onder water ademen, met als doel het opzetten en onderhouden van samenwerkingen tussen Emyle (het mens op de foto’s) en een waterplantje genaamd Waterpest, wat veel voorkomt in zoete wateren in Nederland. Gebaseerd op de filosofie van post-antropocentrische filosofen zoals Donna Haraway en Anna Tsing ontwikkelde ze een nieuw wereldbeeld.

De impact van het project

Het ontwerp roept ethische en filosofische vragen op over de manier waarop we technologie implementeren. Is het bijvoorbeeld onze plicht om een opoffering te maken (zoals het ondergaan van een operatie voor kunstmatige kieuwen) zodat we beter kunnen samenwerken met niet-menselijke soorten of misschien wel meer afhankelijk van ze gaan worden? Zouden we dit moeten doen zelfs als er geen direct voordeel is voor de mens als individu? Is het onze plicht om de fouten van de mensheid te herstellen? Of is het juist beter om ons niet met de natuur te bemoeien en de natuur de kans te geven een balans te bereiken zonder mensen? Wat is onze rol in de natuur en wat zou deze rol moeten zijn?