Fietsenrek (voorheen Syntactic)

De titel Fietsenrek (voorheen Syntactic)

Mijn werkwijze, concept en beeldtaal passen bij mij en komen uit een eigen 'beeldende cultuur'. De beeldende cultuur van mensen met autisme. Deze invloed gaat ook op voor de naamgeving; titels zijn direct, intuïtief en associatief. Ondanks dat het voor mezelf en in communicatie met edelsmid Stefan Witjes, consequent over 'het fietsenrek' gaat, werd de titel Syntactic. Syntactic was een knieval. Hoewel 'fietsenrek' heel 'Dutch' is, was mijn ervaring dat op dergelijke titels niet per se goed wordt gereageerd. Alsof ik mijn werk zo tekort doe. Voortaan communiceer mijn werkwijze zoals die is en niet zoals het 'hoort'. De werkwijze is valide, verklaarbaar en hoort bij mij. Bevrijding en nu onderzoeken wat ik met die vrijheid doe en hoe ik dit verder onderzoek. Welke invloed heeft de taal bijvoorbeeld gehad op de beeldtaal en de ontwikkeling daarvan? Ik werk vaak zonder plan of concept. Ik zie later wel wat het wordt, daar komen vormen uit (die ik logisch vind) en daar maak ik autonome beelden, meubels, accessoires en nu sieraden mee. Het (verkeerd-) associatieve denken, de oplossingsgerichtheid maken dat wat anders een hindernis kan zijn leuk. Dat is mijn motivatie.

Fietsenrek (voorheen Syntactic) #1 bij Piet Hein Eek

De sieradenlijn Fietsenrek presenteer ik op de locatie Piet Hein Eek. De basisvorm hiervan is ooit ontstaan uit een schetsontwerp voor een fietsenrek bij het Wallhouse #2 in Groningen. De vorm is een herschikking van de ribben van een kubus. De vorm kwam per toeval terecht in sieraden vanwege onbekendheid met edelsmeden. Ik had technische vragen bij de hanger/lijn 'Tante Greetje' (#2). Middels geometrische objecten wilde ik deze knelpunten onderzoeken en verbeelden in plaats van verwoorden. Een van deze objecten was 'Het fietsenrek' en zo ontstond deze nieuwe collectie. Daarnaast zijn krukken uit een nieuwe meubellijn in wording te zien. De krukken ontstonden uit een persoonlijke wens, namelijk het dynamisch zitten. Op de krukken die onderling verschillen, kan je in verschillende posities zitten. Vergelijk het met een klimrek. De krukken presenteer ik in ruwe vorm, onafgewerkt. Ik ben van de ruwe versie gaan houden en het geeft beschouwers bovendien de ruimte om de afwerking zelf in te vullen. Ik ben heel benieuwd naar die invulling van anderen.

Fietsenrek (voorheen Syntactic) #2 bij Messmerizing

Plan was 1 presentatie, waarbij ik tijdens de aanmelding tegen een ‘probleempje’ liep: de verantwoording van het werk. Geen thema of drive anders dan het maakproces zelf in deze collectie. Natuurlijk houd ik rekening met zaken als duurzaamheid, dat heeft echter niets met de vorm van het werk te maken. Het enige dat ik in de strijd kon gooien was hoe autisme zich in mijn werk uit in concept (geen), werkwijze en beeldtaal: dat liep 'mis'. Ik voegde een 2e presentatie toe om mijn werkwijze inzichtelijk te maken middels verschillende werken. Sieraad ‘Tante Greetje’ is een particuliere opdracht waar de vorm een afgeleide is van mijn autonome werk “Kubieken”. Het sieraad is uitgevoerd in 18K goud dat gezandstraald is. Mijn eerste sieraad in edelmetaal. Sieraden positioneren zich voor mij op een heel vrij gebied, het is vormgeving met meer vrijheid dan in kunst. Hoewel onderhevig aan zwaartekracht, hangen de objecten vrij, er is niet per definitie een boven- of onderzijde. Bij Messmerizing treft u ook een voorbeeld aan van hoe vormen gerecycled worden. In salontafel 'Fietsenrek' zijn de vormen van de sieraden die bij Piet Hein Eek worden gepresenteerd verwerkt in een eerste meubel.