Het lichaam gebruiken als instrument om de weerstand van zijn genegenheid te tonen
Het verhaal van lelijkheid is een verhaal van pijn, lijden, kwetsbaarheid en gelijktijdigheid. De lelijkheid dwingt ons te kijken naar wat we liever zouden negeren. Wanneer iets me bezighoudt en ik mentaal afdwaal, begint het te kauwen, bijten en knagen. De spierkracht werkt automatisch. Mijn tanden laten sporen achter op de huid. De slijmvliezen herstellen zich snel, sneller dan het hoofd ooit zou kunnen. Gedachten flitsen door mijn hoofd, de tanden bewegen in een onregelmatig ritme mee met de hartslag. Onvermijdelijk word ik geconfronteerd met haat en zie ik de zelfredzaamheid ervan.
