De subtiele erosie van emotie
Het project is gebaseerd op het idee dat de hedendaagse samenleving niet alleen te kampen heeft met zichtbare crises, maar ook met een subtielere aantasting van perceptie, emotie en direct contact met de werkelijkheid. Hyperdigitalisering heeft niet alleen onze manier van werken en communiceren veranderd, maar ook hoe we tijd, ons lichaam en de wereld om ons heen ervaren. In deze context wordt de doe-het-zelfcultuur meer dan een subculturele referentie: het suggereert een alternatief levensritme gebaseerd op maken in plaats van consumeren, repareren in plaats van vervangen, en het aangaan van de realiteit door middel van inspanning en aandacht.
Geworteld in de wereld van landbouw en handwerk.
In een tijd waarin het dagelijks leven steeds meer wordt gevormd door abstractie, automatisering en schermgebaseerde ervaringen, richt Kačmareks werk de aandacht opnieuw op materialiteit, arbeid en belichaamde aanwezigheid. Zijn schilderijen, geworteld in de wereld van landbouw en handwerk, tonen het plattelandsleven niet simpelweg als nostalgie: in plaats daarvan onthullen ze het als een ruimte waar bredere sociale, ecologische en perceptuele spanningen zichtbaar worden.
Wat Kačmarek bijzonder relevant maakt voor DDW 2026 is dat zijn werk geen simplistische tegenstelling biedt tussen het digitale en het landelijke. Zijn schilderijen worden zelf gevormd door digitale esthetiek en gamecultuur. Juist daarom weerspiegelen ze de tegenstrijdigheden van het heden met een ongewone helderheid: zelfs de meest geaarde levensvormen zijn al verweven met simulatie, versnelling en systemische transformatie.
