De Tempel van de Toekomst
Arno Hoogland tijdens DDW in het Klokgebouw.
MDF is goedkoop en makkelijk te bewerken, maar het materiaal staat bekend als het meest weerzinwekkende, minst duurzame en lelijkste materiaal in het interieurontwerp. Door zijn stoffige karakter lijkt MDF mijlenver verwijderd van zijn houten voorvader: de boom. Hierdoor heeft het materiaal een slechte reputatie. Futuristisch ontwerper Arno Hoogland denkt daar anders over. Hij wil de goddelijke kwaliteiten van dit materiaal laten zien.
Arno stuitte op software waarmee hij kon 'dansen' met zijn CNC-freesmachine. Hij kon de dikte en vorm van de lijn bepalen, waarna de machine zelf berekende hoe diep de freeskop in het materiaal moest doordringen. Zo ontstond er een dialoog met de machine, waardoor niemand vooraf wist hoe het eindresultaat eruit zou komen te zien. Voor zijn nieuwe serie verwijst Arno naar de uitdrukking *Deus ex machina*. Als een goddelijke ingeving brengt hij de machine en het materiaal tot leven.
Als ontwerper laat Arno zich sterk inspireren door het futurisme. Hij probeert toekomstige werelden vorm te geven die onderling van elkaar kunnen verschillen. Tijdens DDW komen al deze werelden samen.
