Hoe definiëren we mobiliteit?
Steden waar je te voet kunt komen, intercitytreinen, internationale vluchten, intercontinentale toeleveringsketens; de lijst gaat maar door. Al het bovenstaande berust op een tragische ironie, want de infrastructuur die we hebben gecreëerd om onze eigen mobiliteit te vergroten, verlamt onze leefomgeving. Ze snijdt door met elkaar verweven biotopen en verdeelt gezonde groene ruimtes in eilandjes. Voor onze levende, meer-dan-menselijke omgeving wordt dit een fatale crisis, want hoe geïsoleerder een habitat wordt, hoe kwetsbaarder deze onvermijdelijk wordt. Bijen spelen een cruciale rol bij het verbinden van de ene groene ruimte met de andere. Door bestuiving wisselen ze genetische informatie uit en verbreden ze deze, wat de gezondheid en veerkracht van het plantenleven ondersteunt. Helaas worden hun natuurlijke bewegingen steeds meer beperkt, omdat luchtvervuiling de natuurlijke geur van planten maskeert. HYVE stelt het idee voor om een mobiliteitsinfrastructuur te ontwikkelen die de natuur niet beschadigt of tracht te vervangen, maar de reeds bestaande mechanismen ervan ondersteunt.
Openbaar vervoer voor ons natuur.
Nomadische bijenteelt is een praktijk die al duizenden jaren bestaat; de vroegste vermeldingen dateren van rond 2400 v.Chr. Deze werkwijze brengt een aantal uitdagingen met zich mee, aangezien de bijenkasten uitsluitend ’s nachts verplaatst mogen worden om ervoor te zorgen dat alle bijen meegaan. Tegelijkertijd moeten de bijenkasten minstens 3 mijl (5 kilometer) worden verplaatst om de bijen ertoe aan te zetten zich opnieuw te oriënteren. HYVE maakt gebruik van deze eeuwenoude methode om geïsoleerde groene ruimtes in de binnenstad en landbouwgrond met elkaar te verbinden, waardoor bestuiving wordt omgevormd tot een geïntegreerd openbaarvervoersysteem. Dit maakt een gecoördineerde uitwisseling van stuifmeel en rustperiodes voor de bijenkasten mogelijk, wat de gezondheid van gewassen, mensen en niet-menselijk leven in gelijke mate ondersteunt.
