Het laten groeien van het anorganische
De minerale benadering van Llàgrima Salta combineert digitale technologieën met een kostbare lokale grondstof uit het zuiden van Frankrijk. Door 3D-geprinte structuren onder te dompelen in warme, met zout verzadigde baden, zorgt de trage verdamping van het afkoelende water ervoor dat natriumchloridemoleculen zich tot kubusvormige kristallen rangschikken rond de geprinte oppervlakken. De vorming van zoutkristallen verloopt exponentieel: hoe langer de structuren in de baden blijven, hoe meer water er verdampt en hoe groter de kristallen worden. De printbanen zijn geprogrammeerd in organische trajecten om de hechting van de kristallen aan de wanden van de structuur te verbeteren. Na enkele weken zijn de structuren volledig bedekt met kristallen en klaar om uit de baden te worden gehaald om te drogen. Dit autonome proces leidt tot hybride objecten waarin organische vormen en strakke geometrieën samenkomen.
Van materiaal naar emotie
Geïnspireerd op de Catalaanse term «llàgrima», wat traan betekent, voegt dit materiaalonderzoek een poëtisch narratief toe aan het proces. Na eerste experimenten met 3D-samples en kristalvorming stelt het project een podiumscenografie voor voor Cirque du Soleil™, waarin zout zowel een architecturaal materiaal als een emotionele laag wordt. Het maquette-ontwerp is eveneens 3D-geprint en op dezelfde manier gekristalliseerd via onderdompeling in verzadigde baden. De scenografische maquette combineert visuele elementen van het traditionele circus met topografische patronen van zoutgebieden. Ontworpen als een openluchtcircus voor een permanente installatie in zoutpannen, herstelt het project de verbinding tussen het materiaal en zijn natuurlijke context, als een brug tussen technologie, storytelling, emotie, territorium en natuurlijke transformatie.
Er zit een beetje zout in elke traan die we huilen
Llàgrima Salta ontplooit zich tot een liveshow. Ontworpen voor de podiumarchitectuur, verankert het zijn storytelling in het zoutgehalte van menselijke tranen. De metalen paalconstructies die oorspronkelijk de circustent ondersteunen, zijn geïntegreerd in het decor en vervormd door de warmte van het bad om de sfeer op te roepen van een desolate tijd in een bevroren woestijnwereld. Het verhaal van de show volgt een verdrietig kind wiens wangen altijd nat waren van de tranen. Op een nacht huilde hij zo erg dat zijn tranen kristalliseerden en een gigantische berg zout vormden waarin hij bedolven raakte. De show vertelt zijn odyssee om te ontsnappen uit het hart van de berg, te midden van verdriet en eenzaamheid, maar ook van hoop en liefde.
