Gastvrijheid
De uitdrukking ‘Bap meogeosseo?’—‘Heb je gegeten?’—is in Korea zowel een dagelijkse begroeting als een stille vraag of het goed met iemand gaat en er voor diegene wordt gezorgd. Het woord Sikgu verwijst letterlijk naar mensen die samen eten, maar roept ook een vorm van familie op die ontstaat door steeds aan dezelfde tafel te zitten, niet alleen door bloedbanden of formele structuren. Zo is een maaltijd meer dan voedsel dat wordt voorgezet: zij draagt tijd, aandacht en de wens om iets goeds te geven. Gastvrijheid begint daarom voordat een gast arriveert. Voor ontwerpers en kunstenaars krijgt zij vorm in materiaalkeuzes, het maken van objecten, het voorbereiden van een plek en de vraag hoe iemand het werk ervaart, plaatsneemt en zich welkom voelt. Wat wordt gedeeld kan een gerecht, een handgemaakt object, een gesprek of simpelweg tijd samen zijn. Elk daarvan kan een klein gebaar van zorg worden. Via zulke gebaren beschouwt het project gastvrijheid als een alledaagse praktijk van zorg. Sikgu vertrekt vanuit de tafel als sociale en emotionele structuur: een plek waar vreemden, vrienden, kunstenaars en bezoekers kunnen samenkomen en door het geven en ontvangen verbondenheid ervaren.
