“Zelfs een baksteen wil iets zijn.” – Louis Kahn
Wie ‘Steentijd’ binnenstapt, ontdekt een poëtische herwaardering waarin de baksteen op een voetstuk wordt geplaatst.
Al balancerend op staaldraad tonen unieke cilinders met levendige kleurnuances, gecomponeerd in diverse hoogtes, een nieuw verband.
Stalen podia, die in de hoogte en breedte een subtiel piramide-achtig verloop volgen, dragen het werk en doen de installatie optisch zweven.
Hierdoor overstijgt de bouwsteen zijn eerdere, grotendeels verloren gegane, dragende functie.
Belicht vanuit verschillende perspectieven ontstaat een fascinerend samenspel: elk element blinkt uit als gevierd individu en toont tegelijk zijn kracht als collectief.
Dit verstilde eerbetoon nodigt je uit om opnieuw te kijken naar de pure essentie en rijke geschiedenis van dit tijdloze materiaal.
