KINDERTIJD
Waffle Block begint bij de ervaring uit de kindertijd waarin vormen met blokken werden opgebouwd en weer uit elkaar gehaald. In plaats van vooraf te bepalen wat er gemaakt moet worden, ontstaan vormen geleidelijk door de stukken te plaatsen en te verplaatsen, geleid door de beweging van de handen en intuïtie.
Deze ervaring blijft bestaan als een manier van denken waarin het proces belangrijker is dan het resultaat. Een vorm is geen eindpunt, maar een tijdelijke toestand van waaruit een volgende vorm kan ontstaan. Opbouwen en uit elkaar halen zijn geen tegengestelde handelingen, maar onderdelen van één doorlopend proces. Waffle Block neemt de houding uit de kindertijd om iets te maken zonder te weten wat het zal worden, en de herinnering aan het ontdekken van vorm door het proces zelf, als uitgangspunt voor het meubel.
IMPULS
Na verloop van tijd werd deze manier van denken op natuurlijke wijze onderdeel van het maken van meubels. De elementen waaruit een meubel bestaat, zijn niet gebonden aan één vaste structuur, maar vormen een geheel door verschillende relaties met elkaar aan te gaan. Door één element toe te voegen of van positie te veranderen, kunnen de structuur en het karakter van het geheel veranderen, waardoor nieuwe mogelijkheden voor combinaties ontstaan.
Waffle Block breidt deze manier van samenstellen uit van speelgoed naar meubels. Opbouwen wordt daarbij niet enkel gezien als een techniek om onderdelen met elkaar te verbinden, maar als een vormgevend proces waarin relaties tussen elementen worden aangepast en nieuwe vormen worden ontdekt. Zo krijgt een vertrouwde structuur een nieuwe functie en context, en kan het meubel niet alleen als een voltooide vorm bestaan, maar ook als een structuur die openstaat voor verandering en ingrijpen.
HERKADERING
Waffle Block probeert niet de vorm van een specifiek stuk speelgoed te reproduceren. Het werk vertrekt vanuit een persoonlijke herinnering en gaat voorbij aan het specifieke object om de ervaring en sensibiliteit die daarin besloten liggen te onderzoeken. De structuur van een vertrouwde vorm van spelen wordt vertaald naar een meubel, waardoor een ervaring uit het verleden binnen een nieuwe functie en context opnieuw kan worden bekeken.
Nostalgie is hier niet het gevoel van eenvoudigweg terugkeren naar het verleden, maar een sensibiliteit die vanuit het heden opnieuw wordt gevormd. Wat begint als een persoonlijke herinnering gaat voorbij aan een specifiek object en verbindt zich met een gedeelde ervaring: het maken, veranderen en ontdekken van nieuwe mogelijkheden. Waffle Block onderzoekt de ruimte tussen het vertrouwde en het nieuwe, waar een herinnerde ervaring kan worden getransformeerd tot een nieuwe vorm en een nieuw object.
