The Voice from the Water

Geweven verhalen

The Voice from the Water is geïnspireerd op Anna Gmeyners toneelstuk Automatenbüfett (1932), een kritische reflectie op consumptiecultuur, genderverhoudingen en de commercialisering van het dagelijks leven. Het verhaal draait om Eva, een vrouw die uit een vijver naast een geautomatiseerde snackbar verschijnt en de burgerlijke orde verstoort. Daarmee bevraagt zij systemen van consumptie, arbeid en sociale controle.

Het project vertaalt deze thema’s naar geweven wandtapijten en een textielinstallatie. Voor de Dutch Design Week wordt een compacte versie van de installatie gepresenteerd, met de nadruk op de wandtapijten en textielwerken. De oorspronkelijke installatie, gebaseerd op interviews met hedendaagse vrouwelijke textielkunstenaars, onderzoekt identiteit, arbeid en de rol van vrouwen via film, geluid en textiel.

Geïnspireerd door mythologische figuren zoals sirenen, Undine en Circe onderzoekt het werk hoe vrouwelijke stemmen door de geschiedenis heen zijn gemarginaliseerd of het zwijgen opgelegd. Door deze verhalen opnieuw toe te eigenen, positioneert het project textiel als een medium voor herinnering, kennis, verzet en maatschappelijke verandering.

Textiel Codes

Het project onderzoekt de relatie tussen tekst, textiel en technologie. De woorden tekst en textiel delen de Latijnse wortel "texere" – weven, verbinden en construeren – wat de conceptuele basis van het werk vormt.

Door cyanotypie te combineren met digitaal jacquardweven, worden vluchtige fotografische beelden omgezet in duurzame geweven structuren. Geïnspireerd door Donna Haraway’s opvatting van identiteit als iets dat fluïde, tegenstrijdig en strategisch is, wordt het vervaardigen van textiel een proces van verhalen vertellen en identiteitsvorming.

Er is bijzondere aandacht voor de relatie tussen weven en digitale systemen. Lang voordat computers bestonden, werkte het weefproces al met gecodeerde structuren en patronen. Door gebruik te maken van digitale jacquardtechnologie belicht het project de historische verbanden tussen textielproductie, communicatie en
hedendaagse informatienetwerken.

Tastbaar geheugen

Het project presenteert een landschap van geweven textiel waar bezoekers zich doorheen kunnen bewegen en dat ze ruimtelijk kunnen ervaren. De wandkleden zijn meer dan louter decoratieve objecten; ze fungeren als dragers van stemmen, herinneringen en culturele verhalen.

Terwijl Circe en Penelope weven als een daad van wijsheid en verzet, worden de Sirenen vaak beroofd van hun stem en hun handelingsvermogen. Dit weerspiegelt algemene patronen van onderdrukking van de vrouwelijke stem en het vrouwelijke verlangen. Door een feministische herinterpretatie van deze mythen creëert het project een ruimte waarin gemarginaliseerde stemmen opnieuw naar voren kunnen komen als drijvende krachten achter kritische reflectie en transformatie.

Kortom, door historische en hedendaagse feministische perspectieven te verweven met materiële en digitale praktijken, toont het werk aan hoe textielontwerp zich kan verhouden tot thema's als gender, arbeid, duurzaamheid en technologie.