Embassy of Water

Aquamimicry: een ontwerpprincipe vanuit een nieuw waterbewustzijn

Er is veel aan het veranderen in de manier waarop we met water omgaan. In het buitengebied mogen rivieren weer meanderen en geven we ruimte aan het water. In steden zien we steeds meer groen, worden regenpijpen afgekoppeld en scheiden we rioolwater van regenwater. Bij de bouw van huizen en gebouwen wordt vaker gezocht naar manieren om regenwater te benutten en afvalwater te hergebruiken. Het is goed dat we werken aan circulaire oplossingen die het gebruik van kostbaar drinkwater terugdringen, watervervuiling tegengaan en minder water versneld afvoeren naar de zee. Tegelijkertijd zien we in al deze verandering nog steeds een technische en vooral mensgerichte aanpak en wordt water nog steeds gezien als een goedkoop (wegwerp)product. We zijn onze verbinding met water en de natuur kwijtgeraakt. We zijn de huidige problemen aan het benaderen vanuit dezelfde houding waarmee ze zijn ontstaan. Hiermee realiseren we niet de regeneratieve aanpak die nodig is om te komen tot een gezonde leefomgeving voor al het leven op aarde.

Water als familielid

We hebben een een nieuwe manier van denken nodig. Een innerlijke watertransitie. En die begint met een nieuw begrip van water zelf. We moeten water weer opnieuw leren kennen en een nieuwe relatie ermee vormen. En voor nieuwe watergebaseerde ontwerpen in de gebouwde omgeving, in onze huizen en steden. Waardoor we de verbinding met water weer kunnen ervaren. Inheemse culturen hebben een heel andere kijk op water: water is leven en als zodanig heilig en gerespecteerd als familielid. Daar zegt men: “Water gaat niet over gebruik, het gaat over goede onderlinge relaties”. Als water als een familielid voor je is, of als je beste vriend, hoe zou je het dan behandelen? Hoe zou je er voor zorgen?

Een nieuwe ontwerpprincipe: aquamimicry

We kunnen water beter leren kennen door te observeren. Hoe stroomt het? Wat heeft het nodig? Door het nabootsen van de natuurlijke bewegingen en processen kunnen we regeneratieve oplossingen ontwerpen en het zelf-helende vermogen van de natuur ondersteunen. Dit noemen we aquamimicry. Als we de essentiële aard van water echt gaan begrijpen, ontwikkelen we een waterbewustzijn dat ons in staat stelt infrastructuren te bouwen die met water werken. We kunnen op zo’n manier ontwerpen dat water ook in een huis, in een gebouw, in een stad kan bewegen volgens zijn natuurlijke staat.