Zij is een Vrouw, Ik ben een Dier
Ik zie mezelf in de koe. Ik zie lichaamsdelen die op de mijne lijken. Ik zie mijn moeder in de koeienmoeder. Ik zie ongevraagde handen en naalden bij hun naar binnen gaan. Ik zie hoe de kreupele moeders pijn hebben en het uitschreeuwen net zoals ik dat zou doen. Ik zie mij als baby op mijn moeders borst, met dezelfde tederheid geliefd worden als hoe de koe haar pasgeboren kind schoonlikt. Mijn moeder mocht van mij houden, de koe zal haar kind na die paar uur nooit meer terugzien.
Feminisme gaat voorbij de menselijke diersoort. Beide koe-vrouw en mens-vrouw worden geobjectiveerd tot “ding”: een melkmachine, een seksobject. In de vee-industrie is er geen enkele vorm van consent en autonomie; waar het feminisme zich hard voor maakt maar de niet-menselijke dieren vaak in vergeet.
Hoe zou jij je voelen als moederkoe, wetende wat ze met jouw kind gaan doen? Door de grens tussen mens en koe te vervagen wil ik laten zien dat wij mensen ook dieren zijn. Ik ben klaar met het wegkijken dat iedereen doet. Hoe makkelijk het leed voor iedereen verborgen wordt. Ik ben klaar met alle excuusjes. Er is NU verandering nodig. Elk afgenomen leven door jou is er een te veel.
