Lekkend ecosysteem
Geïnspireerd door Astrida Neimanis’ concept van hydrofeminisme brengt de installatie de bewegingen van water in alles wat leeft in kaart. Vocht stroomt door buizen en membranen, verzamelt zich in putten en watervallen en verdampt door hitte of verstijft door kou. Het zijn processen die wij als mensen ook allemaal lijfelijk kunnen ervaren, want in wezen is ook ieder mens een waterlichaam dat voor ongeveer zestig procent uit vocht bestaat.
Met Everything Moist Seems Alive gaan we nog een stapje verder door het menselijk lichaam niet als een afgesloten geheel te zien, maar als een open, lekkend ecosysteem dat onlosmakelijk verbonden is met de waterkringloop van de planeet. We doorbreken daarmee de illusie van de moderne samenleving die ons conditioneert om onze lichamen te zien als versterkte, autonome forten, losstaand van de natuurlijke wereld en onderverdeeld door sociale hiërarchie. Liever grijpen we terug op de mythische Griekse onderwereld vol krachtige rivieren en verbinden die met hedendaagse lekkende heiligen en eigentijdse visies op het belang van water voor de wereld van morgen.
Grote gelijkmaker
In Everything Moist Seems Alive is water de grote gelijkmaker. Het stroomt door ons heen, wordt deel van ons, verlaat ons weer en stroomt naar iets of iemand anders. In de economie van vocht bestaan mensen, planten, rivieren en wolken op een niveau van absolute, radicale gelijkheid. Je kunt verschillende ideologieën aanhangen, tot verschillende klassen behoren of verschillende talen spreken, maar niets of niemand kan ontkomen aan het zijn van een waterlichaam. Door de loop van het vocht te volgen en een stem te geven, herinnert de installatie ons eraan dat we onze biotoop niet zomaar gebruiken; we zijn onze biotoop, en ontlenen ons bestaan voortdurend aan een gedeeld, planetair waterreservoir.
